Een dag vol regen, regen, regen en nog eens regen… 
Woensdag 19 november… een dag waarop je je laarzen eigenlijk laarzen had moeten geven. Vanaf half negen stonden we al paraat in Wijkcentrum Waterland Spijkenisse — doorweekt maar vrolijk, zoals het echte Waterlanders betaamt.
De wijkagent en collega kwamen meteen even buurten (hoogstwaarschijnlijk om te controleren of we nog niet waren weggespoeld). Niet veel later stapte onze kanjer Wolf binnen, want … er stond een bijzonder bezoek op de planning: een compleet doorweekte wethouder Jeroen Postma, die gewoon eens een praatje kwam maken met de vrijwilligers! Wolf rook zijn kans en stond binnen drie seconden naast de wethouder voor een foto. (Altijd handig om thuis je broer even jaloers te maken).
Nadat de wethouder weer vol goede moed de regen indook naar zijn volgende afspraak kwamen de dames van de krakende knieën binnendruppelen. Die waren zo weer drijfnat van het zweten
Terwijl buiten de regen horizontaal voorbij vloog, druppelden onze tekenhelden, peuters en vaste bezoekers binnen. Iedereen zocht een droge stoel — niet makkelijk te vinden deze ochtend.
Tussen de buien door hadden we krap één uurtje om adem te halen, voordat de volgende lichting binnenkwam: knutselaars, tekenkinderen, volwassenen én de inmiddels doorweekte-die-hards-met-een-missie die samen met de wethouder en kunstenaressen Helen De Zwart en Nina Valkhoff – Muralist de kunstroute gingen lopen. Heldhaftig! Het soort mensen (zelfs een paar kinderen erbij) dat ook bij stormkracht 10 nog zegt: “Ach, het valt wel mee.”
Stichting WaterlandSpijkenisse had van alle muur & kastjes-schilderingen een kleurplaat laten maken zodat iedereen zijn/haar eigen versie van de kunstwerken kan maken. Via de gemeente kregen we overheerlijke oliebollen voor bij de koffie.
Tijdens de kunstroute hebben we het wijkcentrum bliksemsnel weer toonbaar gemaakt (alsof er geen heel veel paar natte schoenen een spoor hadden achtergelaten) en stond de koffie, thee en soep nét op tijd klaar voor de terugkerende kunstliefhebbers — doorweekt, maar nog steeds enthousiast.
Na de toespraak van de wethouder, bloemetjes, chocoladeletters (ook chocoladeletters voor de drie ondersteunende wijkgroepen!) en nog een laatste moedige duik in de regenzee, kwam de volgende groep alweer binnen:
De kokkies van de kinderkookclub. Helaas zieke kokkies die dus deze keer niet mee kookten en waardoor het meteen een stuk stiller was. De overige stille willies hebben samen toch een heerlijke maaltijd gekookt — en daardoor hebben we gezamenlijk heerlijk gegeten.
Toen alles was opgeruimd, afgewassen en weer netjes stond, gingen ook wij de regen in. Doorweekt, moe… maar voldaan en trots. En heel opgelucht dat ons huis nog steeds op dezelfde plek stond.
Wat een prachtige, natte, onvergetelijke Waterland-dag!
Met elkaar, voor elkaar! 
Geef een reactie